De eerste keer snijden in jezelf...

[sandraatje]

Origineel gepost door Pakspul

Ik voor een deel, want jij weet nog niet dat je het zelf niet kunt en ook al ken ik je niet ik durf te wedden dat je het wel kunt.

durf je daarvoor je hand in het vuur te steken?

[Pakspul]

Origineel gepost door sandraatje

durf je daarvoor je hand in het vuur te steken?

Waarom zou ik dat doen?

Of zeg je nou eigenlijk tegen jezelf als hij het niet durft dan komt het met mij nooit goed? Zo blijf je bij een negatieve gedachten en kom je er nooit uit hoor.

[sandraatje]

Origineel gepost door Pakspul

Waarom zou ik dat doen?

Of zeg je nou eigenlijk tegen jezelf als hij het niet durft dan komt het met mij nooit goed? Zo blijf je bij een negatieve gedachten en kom je er nooit uit hoor.

Misschien kom ik er ook wel nooit uit, kheb eigenlijk zelf de hoop al een beetje opgegeven..

[Pakspul]

Origineel gepost door sandraatje

Misschien kom ik er ook wel nooit uit, kheb eigenlijk zelf de hoop al een beetje opgegeven..

Negatief denken lijd tot negatieve resultaten, ik weet dat het heel makkelijk is om dat te zeggen, maar het is wel zo en dat zie je gewoon nog niet. Je moet gewoon iemand in je leven hebben/krijgen die wanneer je een probleem/moodswing hebt er voor je is om je een luisterend oor te bieden en jij zal altijd de eerste stap moeten ondernemen. Een stap kan al zijn het herkennen van je probleem en dit te vertellen aan je ouders bijvoorbeeld.

[sandraatje]

Origineel gepost door Pakspul

Negatief denken lijd tot negatieve resultaten, ik weet dat het heel makkelijk is om dat te zeggen, maar het is wel zo en dat zie je gewoon nog niet. Je moet gewoon iemand in je leven hebben/krijgen die wanneer je een probleem/moodswing hebt er voor je is om je een luisterend oor te bieden en jij zal altijd de eerste stap moeten ondernemen. Een stap kan al zijn het herkennen van je probleem en dit te vertellen aan je ouders bijvoorbeeld.

Ik weet dat ik een probleem heb. En mn vriend weet het, en hij wil er ook voor me zijn, alleen het probleem is dat hij zo'n 70 km verderop woont. En er dus niet altijd voor me kan zijn.

En ik ben bang dat als ik naar mn ouders stap dat mijn moeder dan weer helemaal depressief word en dat de hele thuissituatie dan weer naar de kl*te is..

[Pakspul]

Origineel gepost door sandraatje

Ik weet dat ik een probleem heb. En mn vriend weet het, en hij wil er ook voor me zijn, alleen het probleem is dat hij zo'n 70 km verderop woont. En er dus niet altijd voor me kan zijn.

Je zult dan toch iemand dichter bij huis moeten zoeken, een goede vriendin ofzo? Een anoniem persoon kan ook via internet een vertrouwensbureau mailen om daar eerst mee te praten en dan hoef je ook niet te zeggen wie je bent.

Origineel gepost door sandraatje

En ik ben bang dat als ik naar mn ouders stap dat mijn moeder dan weer helemaal depressief word en dat de hele thuissituatie dan weer naar de kl*te is..

Je moet weten dat je ouders er altijd voor jezijn, tenzij je nu al elke dag ruzie met ze hebt, maar als je gewoon met je ouders om kan gaan dan zullen ze je ook helpen, omdat ze jou ook blij willen zien.

[sandraatje]

Origineel gepost door Pakspul

Je zult dan toch iemand dichter bij huis moeten zoeken, een goede vriendin ofzo? Een anoniem persoon kan ook via internet een vertrouwensbureau mailen om daar eerst mee te praten en dan hoef je ook niet te zeggen wie je bent.

Het probleem is dat degene die het dichtst bij mijn huis woont waar ik een beetje mee kan praten al zo'n 50/60 km is.. Ik zit nl op een school die heel ver weg is.
Ik heb al een tijdje gemaild met een vertrouwensbureau, en degene die mij toen hielp deed echt zijn best, alleen het lukt gewoon niet. Omdat ik als ik over mail met iemand praat dan is het allemaal veel minder erg of juist erger, als je begrijpt wat ik bedoel.

Origineel gepost door Pakspul

Je moet weten dat je ouders er altijd voor jezijn, tenzij je nu al elke dag ruzie met ze hebt, maar als je gewoon met je ouders om kan gaan dan zullen ze je ook helpen, omdat ze jou ook blij willen zien.

Ik heb niet elke dag ruzie, maar mijn moeder is depressief, en als die een terugval krijgt kan mijn vader dat weer niet aan en dat maakt het voor mij alleen maar erger, en dan word het snijden ook weer erger..