ADHD en andere verzonnen ziekten!

[Chrizlybeer]

Evaluation and diagnosis of attention deficit hyperactivity disorder in children

INTRODUCTION — Attention-deficit/hyperactivity disorder (AD/HD) is a condition that manifests in early childhood with symptoms of inattention, hyperactivity, and impulsivity. The symptoms affect cognitive, academic, behavioral, emotional, and social functioning [1-3], and persist into adulthood in as many as 70 percent of cases [4-7]. (See "Adult attention deficit hyperactivity disorder").

PATHOGENESIS — The pathophysiologic basis of AD/HD is not definitively clear and there are many competing theories. The first major hypothesis involves a genetic imbalance in catecholamine metabolism in the cerebral cortex. This hypothesis is based upon structural and functional brain imaging, animal studies, and the response to drugs with noradrenergic activity (eg, methylphenidate, a stimulant used to treat AD/HD). (See "Pharmacotherapy for attention deficit hyperactivity disorder in children and adolescents").
Structural brain imaging in children with and without AD/HD demonstrates significant differences. Those with AD/HD have reversed or absent asymmetry of the caudate nucleus, smaller cerebral and cerebellar volume, smaller posterior corpus callosum regions, and increased gray matter in the posterior temporal and inferior parietal cortices [18-27].
Functional brain imaging reveals that children with AD/HD have reduced global activation and reduced local activation in the area of the basal ganglia and anterior frontal lobe [28-31]. The administration of methylphenidate affects activation in these areas. However, the effect varies depending upon the area and whether the child has AD/HD [32]. These findings support the hypothesis that AD/HD is characterized by atypical frontal-striatal function and that methylphenidate affects striatal activation differently in AD/HD than in healthy children.

Bronnen
1. Merrell, C, Tymms, PB. Inattention, hyperactivity and impulsiveness: their impact on academic achievement and progress. Br J Educ Psychol 2001; 71:43.
2. Attention-deficit and disruptive behavior disorders. In: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4th ed, Text Revision, American Psychiatric Association, 2000.
3. Clinical practice guideline: diagnosis and evaluation of the child with attention-deficit/hyperactivity disorder. American Academy of Pediatrics. Pediatrics 2000; 105:1158.
4. Biederman, J. Attention-deficit/hyperactivity disorder: a life-span perspective. J Clin Psychiatry 1998; 59 Suppl 7:4.
5. Wender, PH. Attention-Deficit Hyperactivity Disorder in Adults. New York, Oxford University Press, 1995.
6. Cantwell, DP. Hyperactive children have grown up. What have we learned about what happens to them?. Arch Gen Psychiatry 1985; 42:1026.
7. Mannuzza, S, Klein, RG, Bonagura, N, et al. Hyperactive boys almost grown up. V. Replication of psychiatric status. Arch Gen Psychiatry 1991; 487.

[Astrada]

hallo chrizly,

Bedankt voor je bijdrage.

Helaas kan ik er niets mee doordat de bronnen o.a. afkomstig zijn van de psychiatrische industrie zelf.
De American Psychiatric Association is de bedenker van de DSMIV, beiden worden o.a. naar voren gehaald als bronvermeldingen.
Er word ook gesproken over therorieën en hypotheses.
Het hele stuk is waarschijnlijk afkomstig van de psychiatrie zelf, dito bronvermeldingen(er ontbreken er trouwens nog een aantal).
Ook zie ik stukjes uit lesboeken over hoe om te gaan met ADHD kinderen enz...
M.aw. het is promotiemateriaal voor de psychiatrische industrie.

Verschillende hersenstructuren bij verschillende kinderen zijn inderdaad te zien op de scan.
Veel ADHD kinderen hadden echter al een gekrompen kleinere grijze massa voordat ze op de scan werden gezet! Dit komt o.a. door de medicatie(bewezen tot wel 3% verlies) en door tekorten aan o.a. vetzuren en mineralen.
De hersenmassa is een orgaan net als alle andere die gewoon gevoed moet worden met vocht, vetzuren, vitaminen en mineralen.
Gebeurt dit te weinig of word er ook nog een chemisch afbrekend goedje(ritalin) het lichaam rond gepompt dan kun je wel raden wat er gebeurt!

De neuropsychiatrie komt maar al te vaak met het voorbeeld dat jij hebt gegeven.

Maar als je 100 scans van honderd verschillende kinderen voor de neus van een psychiater legt dan is de kans dat hij de ADHD kinderen er uit pikt net zo groot als dat jij of ik dit zouden doen!
Een blinde gok word het dan.


stukje afkomstig van onafhankelijke onderzoekers;

Bovendien, als hersenscans al enige verandering aangeven, dan is deze waarschijnlijk veroorzaakt door psychiatrische middelen.

In 2003 keken Jonathan Leo, professor in de anatomie aan de Western University of Health Services en professor David Cohen van de School of Social Work aan de Internationale Universiteit van Florida opnieuw naar 33 van de meest recente studies over patiënten die de diagnose ADHD hadden gekregen. Zij bevestigden dat elke studie ging over kinderen die medicatie hadden gekregen, dit is een belangrijke variabele omdat stimulerende middelen “zeer hardnekkige veranderingen in de hersenen veroorzaken.” Ze keken ook opnieuw naar een nogal wervende studie uit 2001 van het National Institute of Mental Health (NIMH) dat ook kinderen omvatte die geen medicatie kregen en die beweerden dat ADHD kinderen die geen medicatie kregen beduidend kleinere hersenen hadden (dit onderbouwt op een of andere manier dat ADHD bestaat en dat het een neurobiologische ziekte is). De controlegroep was echter twee jaar ouder, het was dus logisch dat de jongere kinderen kleinere hersenen hadden.

Dr. Valenstein stelt ook: “Het is overduidelijk vastgesteld dat de psychiatrische middelen die worden gebruikt om geestelijke stoornissen te behandelen, langdurige biochemische en zelfs structurele veranderingen [onder andere aan de hersenen] kunnen veroorzaken, waarvan in het verleden beweerd werd dat deze de oorzaak van de stoornis waren, maar die in wezen een gevolg van de behandeling kunnen zijn.” Bovendien “Is het momenteel moeilijk om psychiatrische patiënten te vinden zonder geschiedenis van behandeling met psychiatrische middelen en als gevolg daarvan zijn waarschijnlijk veel van de hersenafwijkingen die bij deze patiënten gevonden worden iatrogeen [veroorzaakt door de arts en/of behandeling], d.w.z. voortgebracht door de behandeling in plaats van de oorzaak van de stoornis.” [Nadruk toegevoegd]

[Astrada]

N3rd zei;

astrada ik speel dag en nacht met mijn ps3 heb ik ook een ziekte? ik kan niet meer stoppen help!!

Astrid;

Jij maakt misschien een grapje maar hou zou heel goed kunnen dat het bedrijf "de psychiatrie" hierin op in gaat springen en er een "gameverslavingsstoornis" van gaat maken!
Ik acht de kans zeker aanwezig.
Deze komt dan in de DSM V te staan.

Astrid