Liefdesverdriet, zit er serieus mee

Hamer · 12 March 2011, 00:50

Blijft altijd lastig, altijd vervelend... reacties blijven ook het zelfde net als bij ziekte en het overlijden van personen: woorden schieten te kort... sterkte etc. weet ik veel, noem maar wat.

Dat je moeite had met haar uitvragen, wil dat zeggen dat je niet vaak met haar spreekt, of was het meer dat je echt een stap richting haar wou zetten?

De situatie is sowieso rot, daar zit je gewoon even mee... je kunt proberen leuk met haar om te (blijven) gaan, ze blijft je collega, laat haar zien wie/hoe je bent, wie weet kan ze je nog leuk gaan vinden... maar dat kan ook leiden tot valse hoop.

Blijf nuchter, hou je ogen altijd open voor ander moois! en probeer haar hyves te vermijden, dat zal alleen maar dingen tonen die jaloezie kunnen opwekken.

en er is niks mis mee om je hart te luchten tegen wild vreemden, daar is het forum immers ook voor.

Desootje · 12 March 2011, 10:28

Ik doe mijn best niet aan haar te denken, maar dat gaat heel lastig.

Ik heb vannacht vrij weinig geslapen, maar de korte tijd dat ik sliep, heeft me wel een beetje goed gedaan. Ik voel me ietsje minder ellendig dan gisteren, hoewel ik me nog steeds belabberd voel.

Dat ik moeite had haar mee uit te vragen, kwam omdat ik echt een stap richting haar ging doen, een belangrijke stap en daar was ik wel wat zenuwachtig voor. Ik spreek haar namelijk redelijk vaak.

Jaloers? Ben ik dat nu eigenlijk? In mijn hele leven, ben ik zelden jaloers geweest, was altijd tevreden met wat ik had. Maar ik heb het gevoel dat ik nu toch wel jaloers ben.

Ik zie haar maandag en dinsdag weer, ik weet niet of die collega (waarmee ze heeft afgesproken) er dan ook is...

Misschien lijkt het alsof ik overdrijf, maar ik ben tot over mijn oren verliefd op haar, en dan is dit het laatste dat je wilt. Verdomme nou!

Hamer · 12 March 2011, 15:23

LoL

Citaat:

Origineel gepost door Desootje

Misschien lijkt het alsof ik overdrijf

Nee, je overdrijft niet.

12 March 2011, 00:50	#1
Hamer Lid Geregistreerd op: 15 February 2011 Berichten: 326	Blijft altijd lastig, altijd vervelend... reacties blijven ook het zelfde net als bij ziekte en het overlijden van personen: woorden schieten te kort... sterkte etc. weet ik veel, noem maar wat. Dat je moeite had met haar uitvragen, wil dat zeggen dat je niet vaak met haar spreekt, of was het meer dat je echt een stap richting haar wou zetten? De situatie is sowieso rot, daar zit je gewoon even mee... je kunt proberen leuk met haar om te (blijven) gaan, ze blijft je collega, laat haar zien wie/hoe je bent, wie weet kan ze je nog leuk gaan vinden... maar dat kan ook leiden tot valse hoop. Blijf nuchter, hou je ogen altijd open voor ander moois! en probeer haar hyves te vermijden, dat zal alleen maar dingen tonen die jaloezie kunnen opwekken. en er is niks mis mee om je hart te luchten tegen wild vreemden, daar is het forum immers ook voor. __________________ Teenage Hand Model

Onderwerpopties
Onderwerp afdrukken Deze pagina e-mailen
Weergavemodus	Stem op dit onderwerp:
Verander naar Linear Mode Hybrid Modus Verander naar Threaded Mode	Stem op dit onderwerp::

12 March 2011, 10:28	#2
Desootje Lid Geregistreerd op: 11 March 2011 Berichten: 6	Ik doe mijn best niet aan haar te denken, maar dat gaat heel lastig. Ik heb vannacht vrij weinig geslapen, maar de korte tijd dat ik sliep, heeft me wel een beetje goed gedaan. Ik voel me ietsje minder ellendig dan gisteren, hoewel ik me nog steeds belabberd voel. Dat ik moeite had haar mee uit te vragen, kwam omdat ik echt een stap richting haar ging doen, een belangrijke stap en daar was ik wel wat zenuwachtig voor. Ik spreek haar namelijk redelijk vaak. Jaloers? Ben ik dat nu eigenlijk? In mijn hele leven, ben ik zelden jaloers geweest, was altijd tevreden met wat ik had. Maar ik heb het gevoel dat ik nu toch wel jaloers ben. Ik zie haar maandag en dinsdag weer, ik weet niet of die collega (waarmee ze heeft afgesproken) er dan ook is... Misschien lijkt het alsof ik overdrijf, maar ik ben tot over mijn oren verliefd op haar, en dan is dit het laatste dat je wilt. Verdomme nou!